Chciałam, żeby było to jak najszybciej za mną i żebym mogła, jak należy, zająć się swoimi obowiązkami. Przecież miały być wykonane już na wczoraj, a nie dość, że się dzisiaj spóźniłam, choć zamierzałam pojawić się wcześniej żeby je dokończyć, to nie miałam szansy teraz się na tym skupić. Cóż mogłam zrobić, kiedy grupka ludzi koniecznie chciała mi coś powiedzieć a przecież wprowadzane do systemu Wynagrodzenia pracowników oddelegowanych do Ciechocinka to zbyt delikatna operacja żebym narażała się na jakąkolwiek podzielność uwagi.
Dlatego niech już powiedzą, co mają powiedzieć i dadzą mi się tym zająć. Naprawdę, czasami chciałabym być taka beztroska jak oni – nie przejmować się swoimi obowiązkami, bo przecież nie wylecę… I rzeczywiście nie wylatywali. Tymczasem ja, za to, że raz pominęłam Wynagrodzenia pracowników oddelegowanych do Malborka omal nie zostałam wyrzucona przez okno aby w ekspresowym tempie spotkać się z brukiem. Takie mamy dziwne standardy w tej firmie, no cóż, nic nie poradzi…
